Wanneer ik vroeger naar de verjaardag van mijn nichtjes ging trok ik bij hen altijd hetzelfde boek uit de kast. Mijn favoriete boek. Een vrolijk, groot en vooral kleurrijk boek over een rupsje die altijd honger heeft en aan het eten is. Kon ik mij als klein (note: nog kleiner) meisje misschien al goed met dit rupsje identificeren? Ik ben namelijk nog steeds degene aan tafel die zegt dat ze wel genoeg heeft gegeten om dan vervolgens aan het einde van de avond nog even de lepel door de pan te halen. Zo, opperdepop. Letterlijk even ‘het laatste uit de kan halen’. Niet voor niks is #rupsjenooitgenoeg daarmee ook een van mijn favoriete hashtags geworden. Maar het-is-nooit-genoeg blijkt toch wel redelijk symbolisch voor de rest van mijn leven. Dus laten we het maar even hebben over een term die eigenlijk altijd wel een beetje met mij verbonden is: 

Perfectionisme.

Huh?! Maar dat had ik toch afgezworen? Dat perfectionistisch zijn. Dat ben ik al lang niet meer. Of tenminste… dat dacht ik dus. Maar waarschijnlijk was dat vooral omdat ik mezelf niet met de term perfectionistisch wil associëren. Want ik weet natuurlijk ook dat perfectionisme eigenlijk helemaal niet altijd zo’n fijne, geweldige en productieve eigenschap is. En dus ‘ben ik dat niet’. Ai, oeps, en ik lach mezelf eventjes uit én toe om de vooral slimme manier waarop ik mezelf van dit ‘perfectionisme’ probeerde te ontdoen. Natuurlijk zijn er (best) veel goede dingen over perfectionisme te zeggen, maar naar mijn idee zit ik mezelf met deze eigenschap wel eens een beetje in de weg. Door alles super goed te willen doen ontstaat soms best wat uitstelgedrag, laat staan onzekerheid, want het is immers naar mijn idee nooit ‘af’ of goed genoeg (totdat er zo’n strikte deadline is dat ik er wat aan MOET doen). Oei, voor de perfectionisten onder de lezers misschien herkenbaar?

Ik wil het gewoon allemaal heel erg graag goed doen

Dat perfectionisme komt natuurlijk voort uit een – in principe – goede motivatie om alles zo goed mogelijk te willen doen. Maar hé zullen we ook even genoegen nemen met wat minder af en toe? Een 7 is ook oké, iets minder high potential is ook oké, geen groene smoothie vandaag.. ook oke. Niet 5x naar de sportschool geweest deze week… you get the point.

Want verder doe je het eigenlijk best wel heel oke. Oke? Soms is het even wél genoeg.

Liefs van Lisa

 

Advertenties
Gepost door:Liefs van Lisa

deelt elke dag liefs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s