Zou jij jezelf omschrijven als iemand die veel tijd voor zichzelf nodig heeft? Ik wel. Ik geniet er van om alleen te zijn en kan soms achten dat ik het ‘nodig heb’ om weer op te laden. Ik houd ook van mijn me-time. Ik hoor de laatste tijd steeds vaker mensen stellig zeggen dat ze graag zonder mensen zijn. En hoewel ik dus hou van gezonde tijd met mezelf, klopt de stelling voor mij niet helemaal. Liefde, verbinding en samen zijn is voor mij namelijk het allerbelangrijkste wat er is. Hoe kan het dan eigenlijk dat op de momenten dat we dat het meeste kunnen gebruiken we ‘even met onszelf wil zijn’?

Dat bracht me tot het volgende inzicht. Wanneer je jezelf identificeert als iemand die veel tijd alleen nodig heeft, dan komt dat  – naast je persoonlijkheid – misschien ook omdat je nog zoekende bent naar het uiten van je eigen ik. Het verschil tussen alleen zijn versus je omgeven met mensen is namelijk dat je het gevoel hebt dat je in complete overeenstemming met jouw eigen behoeftes, wensen, gevoelens en gedachtes kan zijn en kan doen wat je wil. Je kunt voelen wat je wilt voelen en doen wat je wilt doen. Schijnbaar voel je die ruimte nog niet altijd als je met iemand bent. (Misschien denk je dat het door een ander komt dat die ruimte er niet is.) Mogelijk heb je dit ontwikkeld omdat vroeger je grenzen niet werden erkend. Eigenlijk sta je nu een beetje te wankelen op je eigen voeten en heb je het idee dat andere mensen bepalen waar die naar toe gaan. Dat is vermoeiend en vervolgens voel je logischer wijs aan dat je tijd voor jezelf nodig hebt om daar weer van bij te komen. Dat is natuurlijk oke, maar daardoor mis je ook iets heel moois: verbinding met anderen.

Sinds ik steeds beter mijn behoeften leer aan te geven en ook mijn grenzen*, voel ik veel meer begrip en liefde voor de mensen om mij heen en besteed ik nog liever tijd met ze. Uiteraard geniet ik ook van tijd met mezelf, maar op een andere manier. De balans daarin is aan het verschuiven. Wat daar voor nodig is? Grenzen aangeven, je mening geven en jezelf laten zien.

Dus de vraag: heb je tijd en ruimte voor jezelf nodig? Of heb je het nodig dat je meer je ruimte in neemt?

Food for thought.

Met liefs,

Lisa

* onder andere dit interview met Brene Brown over grenzen, empathie en compassie heeft mij daar ontzettend bij geholpen

 

 

Advertenties
Gepost door:Liefs van Lisa

deelt elke dag liefs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s